vrijdag, november 28, 2014

In Praise of Chess

Op de website Gutenberg.org (gratis e-boeken) vond ik bij 'Chess' het boek Pebbles on the Shore (London: Dent, 1916). Het gaat hierbij om een selectie van columns uit de Engels krant The Star geschreven door Alpha of the Plough: pseudoniem van de Engelse journalist en schrijver Alfred George Gardiner (1865-1945). In het voorwoord worden de stukken omschreven als 'a sort of informal diary in a time of peril. They are the pebbles on the shore of a wild sea...'

Alfred George  Gardiner

Hier volgt een van die 'kiezels', over, laten we zeggen, de tijd na je pensionering en de (uiteraard bescheiden) verlangens die je dan nog hebt...

I sometimes think that growing old must be like the end of a tiring day. You have worked hard, or played hard, toiled over the mountain under the burning sun, and now the evening has come and you sit at ease at the inn and ask for nothing but a pipe, a quiet talk, and so to bed. "And the morrow's uprising to deeds shall be sweet." You have had your fill of adventure for the day. The morning's passion for experience and possession is satisfied, and your ambitions have shrunk to the dimensions of an easy chair.
And so I think it is with that other evening when the late blackbird is fluting its last vesper song and the toys of the long day are put aside, and the plans of new conquests are waste-paper. I remember hearing Sir Edward Grey saying once how he looked forward to the time when he would burn all his Blue-books and mulch his rose-trees with the ashes. And Mr. Belloc has given us a very jolly picture of the way in which he is going to spend his evening:

If I ever become a rich man,
Or if ever I grow to be old,
I will build a house with deep thatch
To shelter me from the cold,
And there shall the Sussex songs be sung
And the story of Sussex told.
I will hold my house in the high woods
Within a walk of the sea,
And the men that were boys when I was a boy
Shall sit and drink with me.

There is Mr. Birrell, too, who, as I have remarked elsewhere, once said that when he retired he would take his modest savings into the country "and really read Boswell."

These are typical, I suppose, of the dreams that most of us cultivate about old age. I, too, look forward to a cottage under the high beech woods, to a well-thumbed Boswell, and to a garden where I shall mulch my rose-trees and watch the buds coming with as rich a satisfaction as any that the hot battle of the day has given me. But there is another thing I shall ask for. On the lower shelf of the bookcase, close to the Boswell, there will have to be a box of chessmen and a chessboard, and the men who were boys when I was a boy, and who come and sit with me, will be expected after supper to set out the chessmen as instinctively as they fill their pipes. And then for an hour, or it may be two, we shall enter into that rapturous realm where the knight prances and the bishop lurks with his shining sword and the rooks come crashing through in double file. The fire will sink and we shall not stir it, the clock will strike and we shall not hear it, the pipe will grow cold and we shall forget to relight it.

Blessed be the memory of him who gave the world this immortal game. For the price of a taxicab ride or a visit to the cinema, you may, thanks to that unknown benefactor, possess a world of illimitable adventures. When Alice passed through the Looking Glass into Wonderland, she did not more completely leave the common day behind than when you sit down before the chessboard with a stout foe before you and pass out into this magic realm of bloodless combat. I have heard unhappy people say that it is "dull." Dull, my dear sir or madam? Why, there is no excitement on this earth comparable with this kingly game. I have had moments at Lord's, I admit, and at the Oval. But here is a game which is all such moments, where you are up to the eyes in plots and ambuscades all the time, and the fellow in front of you is up to his eyes in them, too. What agonies as you watch his glance wandering over the board. Does he suspect that trap? Does he see the full meaning of that offer of the knight which seems so tempting?… His hand touches the wrong piece and your heart thumps a Te Deum. Is he?… yes … no … he pauses … he removes his hand from the piece … oh, heavens, his eye is wandering back to that critical pawn … ah, light is dawning on him … you see it illuminating his face as he bends over the board, you hear a murmur of revelation issuing from his lips … he is drawing back from the precipice … your ambuscade is in vain and now you must start plotting and scheming all over again.

Nay, say it is anything you like, but do not say it is dull. And do not, please, suggest that I am talking of it as an old man's game only. I have played it since I was a boy, forty years ago, and I cannot say at what age I have loved it best. It is a game for all ages, all seasons, all sexes, all climates, for summer evenings or winter nights, for land or for sea. It is the very water of Lethe for sorrow or disappointment, for there is no oblivion so profound as that which it offers for your solace. And what satisfaction is there comparable with a well-won "mate"? It is different from any other joy that games have to offer. There is a swift delight in a late "cut" or a ball that spread-eagles the other fellow's wicket; there is a delicate pleasure in a long jenny neatly negotiated, in a drive that sails straight from the tee towards the flag on the green, in a hard return that hits the back line of the tennis court. But a perfect "mate" irradiates the mind with the calm of indisputable things. It has the absoluteness of mathematics, and it gives you victory ennobled by the sense of intellectual struggle and stern justice. There are "mates" that linger in the memory like a sonnet of Keats.

It is medicine for the sick mind or the anxious spirit. We need a means of escape from the infinite, from the maze of this incalculable life, from the burden and the mystery of a world where all things "go contrairy," as Mrs. Gummidge used to say. Some people find the escape in novels that move faithfully to that happy ending which the tangled skein of life denies us. Some find it in hobbies where the mind is at peace in watching processes that are controllable and results that with patience are assured. But in the midst of this infinity I know no finite world so complete and satisfying as that I enter when I take down the chessmen and marshal my knights and squires on the chequered field. It is then I am truly happy. I have closed the door on the infinite and inexplicable and have come into a kingdom where justice reigns, where cause and effect follow "as the night the day," and where, come victory or come defeat, the sky is always clear and the joy unsullied.

woensdag, november 26, 2014

Clubcompetitie ronde 13 + spectaculaire clubactie

In ronde 13 konden helaas maar 3 partijen worden gespeeld. Harm werd (opnieuw?) opa (proficiat!) en Jan mailde dat hij tot eind dit jaar afwezig is, omdat hij een cursus volgt die uiteraard (zijn eigen woordkeuze, maar ik ben het geheel met hem eens) op dinsdagavond wordt gegeven. Als je zo'n klein clubje hebt als wij, hakt zoiets er meteen in, dat is duidelijk.

Toen hij besloot om voor de externe competitie naar ScepU te verhuizen, betekende dat voor ons ook al een aderlating. Was hij bij ons blijven spelen dan waren we zonder mankeren kampioen van de 2e klasse geworden. Nu moeten we er nota bene niet alleen voor schaken, maar ook nog eens flink ons best doen! Geert zou zeggen: gekker moet het niet worden!

Nu we het toch over een klein clubje hebben: in verband met het geringe ledenaantal (en de niet aflatende drang naar meer) heeft de club tot een spectaculaire actie besloten:

Wie nu lid wordt van Schaakclub Ten Boer, heeft de rest van het seizoen (6 maanden: tot eind mei 2015) een gratis lidmaatschap!! 


Tel.: 050-3023474 (Dijkhuizen) of 050-3022085 (Prins)
of een mailtje naar kg.dijkhuizen@home.nl of naar albert.prins@hotmail.com

De uitslagen van gisteravond:

Wopko Dijkema (w) - Klaas Dijkhuizen: 0 - 1
Albert Prins (w) - Ad Mertens: 1 - 0
Piet Beetsma (w) - Marten Berends: 1 - 0

AMK: Jan Pilon, Harm Buter en Jerimi Bos; SN: Gerard Zijlema

Wit kwam (door een kleine misrekening van zwart?) een pion voor, maar maakte zich desondanks niet voor de eerste keer (te) snel zorgen over de uiteindelijke afloop. Dan kan het al bijna niet meer goed gaan en dat klopte: zwart herpakte zich en won.

Op de damevleugel schoven de linies helemaal in elkaar en daarom verlegde Albert tegen de zich taai verdedigende Ad de aanval naar centrum en koningsvleugel. Dat leverde inderdaad beslissend voordeel op door uiteindelijk de g-pion te laten opmarcheren.

Ik zag nadat de heren 10-12 zetten hadden gespeeld dat de zwarte paarden nog stalverliefd op b8 en g8 stonden. Of zwart inderdaad daardoor verloor weet ik niet, maar het zou best eens kunnen.

Er kwam vandaag een mailtje over de door mij weergegeven stand in de partij Dijkhuizen-Huisman uit de wedstrijd Leek 2 - Ten Boer van vrijdag jongstleden. Afzender Derk Schuttel vraagt zich af of wit niet in het voordeel had kunnen komen door Td4 te spelen. Misschien dat Klaas dit leest en zijn mening kan geven. Ik wacht op zijn reactie!

De stand na 13 ronden:

1. Albert Prins 184½ p. (1SN1; 6-4); 2. Klaas Dijkhuizen 177½ (SN1; 5-6); 3. Jan Pilon 162 (1SN; 4-4); 4. Piet Beetsma 138 (SN1; 5-6); 5. Ad Mertens 89 (6-5); 6. Marten Berends 82½ (SN1; 2-3); 7. Gerard Zijlema 63½ (1SN; 6-5); 8. Wopko Dijkema 60 (5-6); 9. Harm Buter 52 (4-5); 10. Jerimi Bos 42½ (1SN; 3-2)

zondag, november 23, 2014

North Sea Chess

Verslag van Roelof:

Gisteren vond het 2de North Sea Chess festival in Uithuizen plaats. Laat ik beginnen om een aantal mensen te noemen die ontzettend veel doen voor het jeugdschaak in Groningen en die dit toernooi mogelijk maakten.

Allereerst de groep mensen bij SCEPU. Erwin, Erick en Arend zijn onvermoeibaar bezig om het schaken in Noord-Groningen een impuls te geven. SCEPU is een geweldig gezellige en leuke club, waar je één keer in maand op een woensdagavond kunt schaken. En niet alleen schaken, ook gezelligheid, koffie en pintje na afloop horen daarbij. Het begon allemaal echter met jeugdschaak aldaar. Op de plaatselijke basisschool wordt één keer in de week een groep kinderen opgeleid. Erwin is de creatieve geest, Erick de onderwijzer en instructeur en Arend is van belang om alle ideeën te ondersteunen met z’n enorme digitale kennis. Hulde, wat jullie daar doen in Usquert en Uithuizen.

Verder moet ik Jozias noemen. Het belang van hem en zijn raindropshop voor het jeugdschaak in Groningen is niet te onderschatten. Boordevol ideeën en in staat om zich in te leven in de wereld van de jeugdschaker. Naast verkoop van schaakboeken en spellen probeert hij met je mee te denken over hoe je dingen kunt aanpakken en uitwerken. Als ik hem tref heb ik na afloop weer genoeg inspiratie om iets in gang te zetten bij onze eigen jeugdclub.

Dat Arend, Erwin en Erick het goed voor elkaar hebben, bleek wat mij betreft uit de opkomst. Er waren 59 schakers op een zaterdag waar héél veel concurrentie was. Zo was het een KNSB-zaterdag, waar ik zelf aan het schaken was. Ook sterke jeugdschakers doen tegenwoordig al mee bij KNSB-teams, dus geen Eelke, Jonas en anderen. Maar ook geen kinderen van KNSB-schakende ouders. Verder was er een ronde in de Postillion competitie, waar Jan Pilon meedoet. Daar spelen ook een hoop jeugdschakers die anders in Uithuizen zouden zijn geweest. En met deze jeugdschakers zouden ook andere jeugdschakers zijn meegekomen. Dus 59 duidt er op dat het er dan meer dan 80 waren geworden.

Topscorer Robin met Ilja
Ook vanuit Ten Boer een kleinere groep dan de afgelopen toernooien Robin, Gerben, Gerbrich, Ilja, Lemée, Jarno, Mieke, Rowin, Anna-Mae, Yrsa en Lidewij. Het toernooi is wel erg geliefd in Ten Boer vanwege de combinatie van apekooi/voetbal en schaken. Een echte gymjuf helpt de kinderen om zich tussen de ronden te ontspannen door zich in te spannen. De toernooiformule is voor onze jeugdschakers minder geschikt. Er wordt in twee groepen een Zwitsers toernooi gespeeld. De kans om een prijs te winnen neemt dan af. Gelukkig weet Erwin iedereen altijd met een prijsje naar huis te sturen ;-)

Gerben speelde gelukkig ook weer mee
Robin, Gerben, Gerbrich, Ilja en Lemée speelden in de hoogste groep. Er werd goed geschaakt, maar men kwam vaak net te kort tegen de toppers. Uiteindelijk haalde Robin 2,5 uit 5 en was onze topscoorder. Gerben, Gerbrich en Lemée haalden 2 punten. Ilja speelde goed, de score bleef met 1 punt achter bij het spel.

Lemée had haar shirt vergeten
Gerbrich stond gewonnen tegen de 
latere winnaar Lodewijk van Vliet

De overige schakers speelden in de 2de groep. Hier was Jarno de beste met 4,5 uit 7. Rowin deed het goed met 4 uit 7, dezelfde score als Mieke. Anna-Mae laat zien dat het ook goed gaat: ze haalde 3 uit 7. Ook onze junioren Lidewij en Yrsa deden het met 2,5 uit 7 geweldig.

Onze junior Lidewij speelde een goed toernooi

Ik wil Dirkjan, Agnes, Huup, Siert en Karin bedanken voor de begeleiding van onze jeugd.

zaterdag, november 22, 2014

Leek 2 - Ten Boer: 3 - 3

In de 2e ronde van de NOSBO-competitie in de 2e klasse A heeft Ten Boer gelijkgespeeld tegen het 2e (wel erg veel tweeën achter elkaar, maar dat kan ik ook niet helpen) team van Leek. Voor Ten Boer misschien een kleine tegenvaller.

Na een voorspoedige tocht in de auto's van Piet en Klaas (zoals Klaas al in een mailtje schreef: je kunt merken dat de 5e december nadert) arriveerden we bij het Leekster speellokaal. 

De wedstrijdleider van Leek opent de avond: onder de aanwezigen zie ik Henk Seijen (links, met colbert en grijs haar), Jonas Hilwerda (kleine gestalte, rechts achteraan)  en Henk van Dijk (rechts in geruit overhemd), alle drie van Staunton. Van Dijk was  mijn clubgenoot bij SC Helpman in de 70er jaren.
Na de bekende plichtplegingen, waarbij als extraatje kan worden gememoreerd dat Jan Colly (Leek 1 speelde op deze avond tegen Staunton 2) nog even reclame maakte voor het grote Schaakstad Groningen-toernooi, eind december,  zetten de schakers zich achter de borden.

Leek 2 - Ten Boer: 3 - 3

1. F. Huisman (z)(1528) - Klaas Dijkhuizen (w)(1955): ½ - ½
2. G. Willems (w)(1685) - Piet Beetsma (z)(1664): 0 - 1
3. T. Bouma (z)(1537) - Albert Prins (w)(1670): ½ - ½
4. G. de Haan (w)(1641) - Gerard Zijlema (z)1432): ½ - ½
5. T. Smedinga (z)(1402) - Ad Mertens (w)(1192): ½ - ½
6. R. Jacovljevic (w)(1285) - Harm Buter (z)(1325): 1 - 0

Al snel na het begin klonken er verdachte geluiden uit de richting van bord 6, waar ik niet gerust van werd en inderdaad had Harm verloren, omdat hij zich totaal onverwachts, om zo te zeggen bei heiterem Himmel, mat had laten zetten.

Vóór het begin: de teams zijn nog in opbouw
Verdienstelijke remises konden geruime tijd later worden bijgeschreven van Ad en Gerard. Toen nog wat later Piet won (hij speelde een degelijke partij waarin hij al lange tijd gewonnen stond, maar zijn tegenstander nog een hele poos voor complicaties zorgde) was de stand 2½-2½.

Zelf had ik namelijk ook niet meer dan remise bereikt. In een middenspel met aan beide kanten torens en dame stond ik voortdurend iets beter en ik had toen ook het idee dat ik heel dichtbij de winst was. Ergens heb ik iets verzuimd denk ik nog steeds. Op een gegeven moment had ik een grote afruil kunnen inzetten, maar dat liet ik, wellicht ten onrechte, achterwege en later bleek mijn koning in het toen ontstane dame-eindspel te open te staan om allerlei irritante schaakjes te kunnen ontlopen, waar mijn tegenstander uiteraard gretig gebruik van maakte. 

Het hing nu dus van de partij van Klaas af. Daar had ik (door menige ervaring uit het verleden gesterkt) wel vertrouwen in, maar eenmaal bij zijn bord gearriveerd bleek me dat dat deze keer wat tegenviel. Allebei in lichte tijdnood en een vrijwel gelijkstaand toreneindspel. Tegenstander Huisman bood vrij snel daarna remise aan wat Klaas, tot mijn lichte verbazing, aannam. Waar is de tijd gebleven waarin hij, met de klok op vallen, de tegenstander wist af te troeven? Het leek weliswaar erg op remise, maar toch had ik gedacht dat hij het nog even zou proberen...

De stelling bij Dijkhuizen-Huisman, kort voordat tot remise werd besloten. 

Niets meer aan te doen: 3-3 dus. Op naar de volgende ronde. Alle kansen zijn er nog!

Aan de posts over de GP Emmen en het schoolschaak Bedum-Ten Boer (even naar beneden scrollen) zijn links naar de site van de Noorderkrant toegevoegd. Een attente 'mailer' vestigde er mijn aandacht op.

In de stand na 12 ronden in de onderlinge competitie zijn twee onjuistheden geslopen (zoals dat eufemistisch wordt genoemd). Ze zijn inmiddels ter plekke verbeterd. Misschien ten overvloede hier een herhaling: 

De stand na 12 ronden:

1-2. Klaas Dijkhuizen en Albert Prins 163 p. (SN1; 5-5)(1SN1; 5-4); 3. Jan Pilon 157½ (1SN; 4-4) 4. Piet Beetsma 122 (SN1; 4-6); 5. Ad Mertens 89 (6-4); 6. Marten Berends 82½ (SN1; 2-2); 7. Wopko Dijkema 60 (4-6); 8. Gerard Zijlema 54½ (6-5); 9. Harm Buter 48 (4-5); 10. Jerimi Bos 38½ (1SN; 3-2)

Alberts SchaakBlog: veel variatie in zijn bijna 1800 posts in een kleine 7½ jaar! Een en ander heeft al geleid tot ruim 113.000 bezoekers!

vrijdag, november 21, 2014

De Fontein oppermachtig, Lindert prolongeert titel

Afgelopen woensdagmiddag werd het schoolschaaktoernooi voor de gemeentes Bedum en Ten Boer gehouden. Ook dit jaar werd het toernooi weer georganiseerd door schaakclub Bedum. De leiding was vanmiddag in handen van Marcel, Theo en Roelof, de 42 deelnemers hadden een hele fijne schaakmiddag. De middag verliep volgens planning, dit mede dankzij Marcel die de planning en de kinderen goed onder controle had. Het was tijdens de partijen erg rustig in de zaal, mede door het mooie weer waardoor de kinderen tussen de partijen door heerlijk konden spelen op het plein. Er deden veel kinderen van de schaakclub mee en dat was te zien, er werd goed en rustig geschaakt. Van de uiteindelijke nummers 1 tot 10 waren er 9 van onze club…

De deelnemers van De Fontein

De winnaars
Lindert had deze middag de zware taak om zijn favorietenrol waar te maken. Hij werd op de hielen gezeten door Mieke, Martijn, Wouter, Rowin, Jovan, Max, Hilde, Kevin en Koen. Ze hebben er een hele spannende middag van gemaakt en gingen allemaal vol voor de prijzen.

Mieke moest helaas de eerste ronde aan zich voorbij laten gaan wegens andere verplichtingen, maar vanaf de tweede ronde speelde ze heel geconcentreerd en won bijna al haar partijen. Alleen tegen Lindert speelde ze remise, geen van beiden kon de winnende zet vinden tegen de sterke verdediging van de ander.
Lindert speelde ook erg goed vanmiddag en naast de remise tegen Mieke zette hij Wouter in de laatste ronde pat, helaas.
Martijn speelde vanmiddag ook goed. Hij won al zijn partijen, behalve tegen Lindert en Mieke. In de derde ronde moest hij tegen Lindert. Roelof zei dat Martijn in één zet gewonnen stond, maar Lindert heeft uiteindelijk gewonnen. In de laatste ronde tegen Mieke weer hetzelfde: hij stond gewonnen, maar verloor hij van Mieke.
Rowin ging elke partij ook vol voor de winst, alleen tegen Lindert en Martijn heeft hij verloren. Wouter speelde vanmiddag weer erg sterk, alleen in de derde ronde verloor hij en Lindert zette hem pat. Ook Jovan deed het vanmiddag erg goed met 1 keer verlies en 1 keer een remise. En natuurlijk ook Max, Hilde, Anna-Mae, Joey, Joel, Mariëtte, Melanie, Yrsa, Rosalie, Jasper en Nienke: allemaal speelden ze heel goed schaak en wonnen ook een paar partijen.
Een speciale vermelding is er nog voor Jan. Jan debuteerde vanmiddag, hij is 6 jaar en is net lid van de club. Hij deed het heel goed door 3 keer remise te spelen.

En toen moest er gerekend worden. Lindert en Mieke eindigden beide op 6 uit 7, en het onderling resultaat was remise. Roelof en Marcel hebben toen de moeilijke beslissing genomen om ze een barrage te laten spelen. Lindert won en dus werd hij weer de kampioen, gefeliciteerd! Op weerstandspunten werd Wouter derde en Jovan vierde.

Het was direct duidelijk dat de Fontein 1 de eerste plaats veroverde met de nummers 1, 2, 3 en 4, super gedaan! De tweede plek werd spannender, maar na wat rekenwerk was de Fontein 2 net voor de Huifkar, Walfridus en Togtemaar geëindigd.

Eindstand scholen:
1. Fontein 1                     23 punten
2. Fontein 2                     18 punten   
3. Walfridus, Togtemaar          17.5 punten
4. Huifkar                       16 punten                             

1.     Lindert                     6 punten
2.     Mieke                       6
3-4.   Wouter, Jovan               5,5
5-9.   Martijn, Rowin, Koen, Hilde,
       Kevin                       5
10.    Max                         4,5
11-18. Anna-Mae, Tygo, Coen, Romeo,
       Wesley, Joey, Tim, Jorn     4
19-22. Wouter, Joel, Mariëtte,
       Chris                       3,5
23-33. Melanie, Milan, Zara, Yrsa,
       Leon, Rosalie, Sem, Max,
       Mathijs, Daan, Jasper       3
34-35. Nienke, Esmee               2,5
36-39. Zoë, Anouk, Suzanne, Rick   2
40-41. Jan, Sem                    1,5
42.    Jack                        0

Ook de pers liet zich niet onbetuigd: zie het artikel

woensdag, november 19, 2014

Clubcompetitie ronde 12

In de 12e ronde werden de volgende partijen gespeeld:

Albert Prins (w) - Klaas Dijkhuizen: 1 - 0
Ad Mertens (w) - Piet Beetsma: 0 - 1
Gerard Zijlema (w) - Harm Buter: 0 - 1
Marten Berends (w) - Wopko Dijkema: 1 - 0

AMK: Jan Pilon en Jerimi Bos.

De verrassing van de dag (of van het seizoen?). Ik kan me niet herinneren hoe lang het geleden is dat ik van Klaas won, maar het zal toch al snel een paar jaar zijn. Nu was het dan weer eens de dag die je weet dat zal komen.

Zwart dacht over zijn 9e zet ruim 25 minuten na, om vervolgens te... rokeren. Toen besloot ik om in ieder geval in tijd een voorsprong vast te houden. Wit won een pion op e4 om die later weer kwijt te raken, toen pion a2 door de zwarte dame werd geslagen. De daardoor ontstane open a-lijn kwam wit trouwens daarna goed van pas: een geluk bij een ongeluk noemen we dat. Een verkeerde torenzet in het middenspel bracht de beslissing, omdat wit toen een sterke pionzet kon doen, die zwart materiaal kostte. Toen vlak daarna door een paardvork er nog meer verloren ging, was het voorbij. 

De stelling na 22 zetten. Zwart heeft zojuist zijn pion achterstand ingelopen door 22. ... Dd5xa2.

Het vervolg: 23. Ta1 Dd5 24. Pb7 Td7 25. Txa5  Txa5 26. Pxa5 Pe4 27. Db3 Ta7? [beter was dameruil geweest, waarna het nog een lastig eindspel zou zijn geworden] 28. c4! [omdat de pion niet genomen kan worden [28. ... bxc4] wegens Db8+ met torenwinst, komt wit nu sterk in het voordeel] 28. ... Df7 [andere zetten zijn waarschijnlijk niet beter: op bijvoorbeeld 28. ... Dd6 kan, net als in de partij 29. Pxc6 volgen] 29. Pxc6 Tb7? [op 29. ... Tc7 volgt 30. Dxb5, maar dit maakt een alles beslissende zet met het paard mogelijk, die zwart wel gezien had, maar tijdens verder gepeins weer uit het oog was verloren] 30. Pd8 dxc4 31. Dxb7 Pd6 32. Pxf7 Pxb7 33. Pe5 en niet veel later gaf zwart op.

Zwart ruilde de dames af en ging vol goede moed het middenspel in. Daarin veroverde hij een pion, spoedig gevolgd door een tweede. Enige tijd later strekte wit de wapenen.

Een door Harm gewonnen partij. Het hoe en waarom moet ik onvermeld laten en gelegenheid om ernaar te vragen was er niet omdat Klaas en ik eenzaam (op Marjolein na dan) aan de bar het middernachtelijk uur zagen passeren, al keuvelend over... Zwarte Piet! Het is jammer voor hen die deze aimabele persoonlijkheid niet van uiterlijk willen zien veranderen, maar het gaat wel gebeuren, daar kun je donder op zeggen en wat eenvoudig (maar wel graag een beetje logisch) denkwerk moet tot de conclusie leiden dat dat ook een goede zaak is. Opvattingen en meningen evolueren nu eenmaal, ondanks de conservatieve instelling van menigeen.

Na de openingsfase vond ik zwart prima staan, met een aardige plek voor Lf5 en Pb4, wat nog wel eens resultaat kan hebben. Hetzelfde geldt voor wit: de opstelling met Lf4 en Pb5 heeft menige zwartspeler zijn gezonde gelaatskleur doen verliezen.
Hoe het ook zij, de prima stand hield geen stand, zou ik bijna zeggen en wit trok tenslotte aan het langste eind.

De stand na 12 ronden:

1-2. Klaas Dijkhuizen en Albert Prins 163 p. (SN1; 5-5)(1SN1; 5-4); 3. Jan Pilon 157½ (1SN; 4-4) 4. Piet Beetsma 122 (SN1; 4-6); 5. Ad Mertens 89 (6-4); 6. Marten Berends 82½ (SN1; 2-2); 7. Wopko Dijkema 60 (4-6); 8. Gerard Zijlema 54½ (6-5); 9. Harm Buter 48 (4-5); 10. Jerimi Bos 38½ (1SN; 3-2)

maandag, november 17, 2014

Robin wint Grand Prix van Emmen

Mail van jeugdleider Roelof Kroon:

De Grand Prix van Emmen werd precies een jaar na de vorige in Emmen gehouden. Toen konden geïnteresseerden, naast de intocht van Sinterklaas in Groningen, via internet de 6de partij tussen Carlsen en Anand in Chennai volgen. Nu konden alle jeugdspelers de verrichtingen in Sochi direct tijdens hun partij volgen. Op een groot scherm in de speelzaal achter de A-groep kon de jeugd de grote voorbeelden volgen. De blunder op de 26ste zet ontging iedereen, maar de overwinning van Carlsen kreeg wel iedereen mee. Een middenspel zonder dames, zoeken naar kleine voordeeltjes en afmaken in het eindspel. Het was een echte Carlsen partij.

Bij de jeugdclub van Ten Boer hebben we onze eigen Carlsen: Robin. Openingen: daar moet hij niet zo veel van hebben. Het wordt pas interessant als de dames van het bord zijn en het spel om de voordeeltjes begint. Hij is een echte kenner van toreneindspelen. Gisteren liet hij zich inspireren door de beelden en hij wist onze jeugdclub voor de tweede keer in de historie een toernooiwinst te bezorgen! Trots gingen onze 14 jeugdspelers rond half 6 weer terug naar huis.

Na afloop bestormden onze prijswinnaars het podium:
een foto voor ons clubarchief!

Toch scheelde het weinig of de overwinning was naar Sjouke Dijkstra gegaan. In de laatste ronde moesten de twee tegen elkaar. Sjouke had tot nu toe alle partijen gewonnen. Ook van onze andere 3 spelers in de A-poule: Daan, Gerbrich en Gerben. Robin begon ook goed, maar had in de 4de ronde een kansloze nederlaag tegen Gerbrich geleden. Het is een grappig driehoekje: Gerbrich wint meestal van Robin, Daan win bijna altijd van Gerbrich en Robin weet Daan in het eindspel uit te manoeuvreren. De taak in de laatste ronde was duidelijk: als Robin zou winnen zou hij het toernooi op ‘onderling resultaat’ winnen, bij elke andere uitslag zou Sjouke kampioen zijn. Het spel volgde de bekende patronen. Robin werd in de Schotse opening positioneel weggespeeld, verloor de pion op d6 tegen slechts lichte compensatie. Een tactische grap van Sjouke leverde nog een extra stuk op. Qua tijd had Robin echter het voordeel, duidelijk. En omdat Sjouke niet door kon drukken werd de factor steeds belangrijker. Het stuk ging verloren en er restte een dubbel toreneindspel met Sjouke 3 pionnen meer. Sjouke wist de pionnenmeerderheid ook in beweging te krijgen, maar Robin wist met zijn torens met schaakjes, aanvallen op de achtergebleven pionnen tijd te winnen. En langzaam liep de klok naar de 0.00 seconden. In een stelling waarin de b-pion zou gaan doorlopen ging Sjouke door de vlag. Hierdoor konden we Robin feliciteren met zijn tweede toernooioverwinning in iets meer dan een maand.

Het beslissende moment in de laatste partij van het toernooi:
Sjouke probeert nog Kd6-c6 te spelen

Daan en Gerbrich eindigen met 3 uit 5 op de 3de en 4de plaats respectievelijk. Blij waren we dat Gerben weer van de partij was. Hij speelde goed, maar haalde geen punten. Als je voor het eerst in een jaar weer aan een GP meedoet, heb je moeite om het juiste ritme te vinden. Tegen Willem stond hij gewonnen in het pionneneindspel, maar op tijd verloor hij. Een lange verdediging tegen Sjouke ging ook verloren. Toch vooral doorgaan met het spelen van toernooien, Gerben. En dat geldt ook voor Jerimi die precies een jaar na zijn laatste toernooi weer van de partij was. Hij speelde goed, maar had moeite met de overgang van het volwassenritme naar het jeugdritme. Hierdoor 3 uit 7 in de B-groep.

In de C-groep speelde Remco ook een geweldig toernooi. Na een nederlaag volgde een reeks van 4 uit 5. Daarmee werd hij 3de in de rangschikking en komt zijn rating weer wat in de buurt van zijn sterkte.

Jarno en Wouter speelden in de D-groep. Wouter heeft na twee goede toernooien een erg hoge rating. Maar na dit toernooi komt hij weer in groepen die beter bij zijn sterkte passen. Jarno speelde een goed toernooi. Hij kon de ontketende Nederlands kampioene Lyne Bruggink niet bijhouden (7 uit 7!), maar werd wel keurig 2de achter haar.

In groep E speelden Rowin, Martijn en Lindert. Rowin en Martijn werden uiteindelijk gedeeld 4de met 3 uit 7. Lindert speelde goed met af en toe wat geluk, en werd naast Robin de enige andere uit Ten Boer die de 1ste prijs won.

Rowin voor het begin van de 1ste ronde

Max schaakt geconcentreerd
Max speelde wisselend in groep F. Hij zat ook wat weggestopt tussen de kinderen, zodat ik hem niet altijd even goed kon volgen. Wat ik wel zag stemt me hoopvol. Met wat meer focus op eigen kansen, een betere beheer-sing van de ruimte zit er groei in en kan hij prijzen gaan winnen.
Hilde was ook weer van de partij. Ik heb echt een heel goede partij van haar gezien in Emmen. Helaas eindigde die in pat. Maar ze speelde heel actief, maakte gebruik van aftrekaanvallen om dames en stukken te winnen. Dat gaat de volgende keer ook beter.

Anna-Mae speelde in groep H. Hier een klein incident: een eindspel toren + koning tegen koning eindige in remise door de 50 zetten regel. Anna-Mae wist niet wat haar overkwam. Ze wist niet hoe ze mat moest zetten, maar vond het niet eerlijk dat ze het niet verder mocht proberen. 

Onze rijzende ster Anna-Mae

Op zich ook een bijzondere beslissing omdat ik in zo’n geval altijd laat doorspelen tot één van de vlaggen valt. Hoe constateer je 50 zetten? Ze was van slag en verloor hierdoor de volgende ronde. Jammer, want met 3,5 uit 7 uiteindelijk had ze in de prijzen kunnen vallen. In elk geval: ze heeft talent en enorme wil om te winnen. Uitstekende ingrediënten voor een grote toekomst en lijken die eigenschappen, doorzetten tot het eind en de wil om te winnen, niet op de eigenschappen van Carlsen?

Het was een leuk toernooi in Emmen. De organisatie had het gebeuren onder controle met ook het opmerkelijke moment dat alle kinderen bij hun groep moesten blijven zitten totdat de laatste partij tussen Robin en Sjouke was afgelopen. Een unieke prestatie van Hans Hut om dit voor elkaar te krijgen. Vele kinderen kregen een Sinterklaaskadootje voor deze prestatie! Leo, Willem, Hans en anderen: bedankt.

Help Wim: onze shirts beginnen te slijten!

In de Noorderkrant verscheen bovendien:

zondag, november 16, 2014

2de ronde NJC

Verslag van Roelof:

Vrijdagavond werd de tweede ronde van de NJC in het prachtige nieuwe dorpshuis van Usquert gespeeld. Wat een prachtige plek om te schaken. Een ruime bar, mooie lichte zalen, goede temperatuur. Ook opmerkelijk: tijdens het schaken werd in het Dorpshuis, hemelsbreed 25 meter verderop, een disco gehouden en 10 meter verderop een volleybalwedstrijd gehouden. Beiden zorgden niet voor geluidsoverlast, er was juist een serene sfeer.

Op het programma twee wedstrijden: Ten Boer 1-Ten Boer 2 en Paardensprong-SCEPU. Er vonden tegelijk twee wedstrijden in Meppel plaats.

Gastheer, wedstrijdleider en inspirator Erwin Kok doet het openingswoord

Eerst maar even de andere wedstrijd. SCEPU was wat verzwakt doordat Leonard en Edgar ontbraken, maar kopvrouwe Silke speelde de sterren van de hemel. Tegen de sterke Daniël Apol wist ze de stelling gelijk te houden tot in een dameloos middenspel. Carlsen heeft dit soort middenspelen weer terug op de kaart gezet of misschien moeten we wel van Kramnik spreken, die met de Berlin Wall in het Spaans Kasparov voor onoverkomelijke problemen zette. Ook gisteren werd Anand in een dergelijke stelling (na een kleine hapering) van het bord gezet. Langzaam ontstond een eindspel, een terrein waar Daniël over het algemeen in escaleert. Nu zorgde een blunder van Daniël voor de winst van Silke. Joppe hield het ook lang vol tegen Niels, maar verloor, zodat het hier 3-1 voor de Paardenprong werd.

De wedstrijd tussen Ten Boer 1 en Ten Boer 2 werd minder spannend dan van te voren gedacht. Ik vind dat Ilja heel sterk geworden is en aan het eerste bord knap tegenspel tegen Koen zou kunnen  bieden. Na de opening leek dat ook het geval, maar een kleine verzwakking (h2-h3) werd haar heel snel fataal. Doordat er geen pion op f2 meer stand bleek de zet Pf3-h2 tot een onbedoeld matnet te leiden. Knap gezien van Koen, die elke keer tot nu toe het team aan de hand neemt naar de overwinning.

Ilja tijdens de 2de ronde

Hierna volgde een overwinning van Daan op Lemée. Na een aangenomen damegambiet speelde Lemée op een opstoot e6-e5. Toen die lukte stond ze zeker gelijk. In een eerste jaar op de middelbare school ben je vermoeid na een hele week school en dat brak haar vervolgens op. Zo rond de 15de zet gingen opeens een paar stukken verloren en kan Lemée opgeven.

Gerbrich speelde een heel merkwaardige partij tegen Jarno. Op de 7de zet kon ze al een zet spelen die de volgende zet tot mat zou leiden. We waren echter nog maar 2 minuten bezig en ze wilde daarom nog even doorspelen en deed een andere zet. Wat ze echter niet zo gauw besefte was dat ze een stuk had geofferd. Jarno speelde daarna de ene krachtzet na de andere en kwam behoorlijk gewonnen te staan. Gerbrich zocht maximale tegenstand en zette haar stukken richting de zwarte koning. Toen Jarno overzag dat een toren geslagen kon worden kon Gerbrich alsnog de partij winnen.

Van de partij tussen Remco en Robin heb ik het minst meegekregen. Ik begreep van een paar toeschouwers dat Remco eerst beter stond. Toen ik na de analyse met Daan de speelzaal weer binnenkwam stond er echter een winnend toreneindspel van Robin op het bord. Dat schoof hij perfect uit.

Hiermee was het 4-0 geworden. Op enkele borden had de uitslag anders kunnen zijn.

Door het resultaat staat Ten Boer 1 boven aan in de poule. Een geweldige stand: nog niet eerder voorgekomen. We hopen tegen de Paardensprong en tegen Staunton nog een matchpunt mee te pakken zodat we ons kunnen kwalificeren voor de kruisfinales tegen de nummer 1 of 2 van de andere poule

Volgende keer is op 12 december.  

Erick, Arend en Erwin: bedankt voor de gastvrije schaakomgeving.

Stand (aantal wedstrijden tussen haakjes achter het team daarna matchpunten bordpunten)

1. Ten Boer 1 (2)  4/7
2-3. Staunton (1), Paardensprong (1) 2/3
4. SCEPU (2) 0/2
5. Ten Boer 2 (2) 0/1

zaterdag, november 15, 2014

Anekdotes uit de schaakwereld (13)

De Tsjechische grootmeester Richard Réti (1889-1929) gaf in 1925 een blindsimultaan aan 29 borden, destijds een record. Toen Réti na afloop vertrok liet hij zijn tas liggen. “Hartelijk dank” zei de grootmeester toen men hem later de tas teruggaf, “wat heb ik toch een slecht geheugen!”

Grootmeester Nimzowitsj (1886-1935) verloor door eigen fouten een toernooipartij van een zwakkere speler. Volgens de overlevering sprong hij na afloop van de partij op de tafel en schreeuwde: “Moet ik van deze idioot verliezen?”

Gesprek tussen twee schakers: “Mijn vrouw heeft gezegd dat ze van me gaat scheiden als ik niet stop met schaken!” “Maar dat is  verschrikkelijk!” “Ja, zeg dat wel, ik zal mijn vrouw heel erg missen!”

Een bekende schaker raakte in een toernooipartij in grote moeilijkheden, terwijl hij zich ook  steeds meer ergerde aan het gemompel en gefluister van toeschouwers om zich heen. Tenslotte wendde hij zich kwaad tot de man die het dichtst bij hem stond: “Wie schaakt hier  eigenlijk, u of ik?” De toeschouwer: “U, godzijdank!”

Bij het toernooi in Margate in 1935 werd het toppunt van heldenverering bereikt, toen een jongetje een toeschouwer om zijn handtekening vroeg. Toen die hem uitlegde dat hij geen bekend schaker was, antwoordde de jongen: “Alstublieft meneer, ik zag u praten met Capablanca!”

Albert Prins (SC Ten Boer)

Bovenstaande anekdotes verschenen ook in het novembernummer 2014 van de regiokrant BuurContact.