zondag, december 22, 2013

Een bijzonder boek over vissen, jagen en.....schaken!

Een bijzonder boek over vissen, jagen en... schaken: een combinatie die we niet elke dag tegenkomen. Ik ontdekte het werkje op http://www.gutenberg.org, een mooie bron voor (gratis) e-books over allerlei onderwerpen. De uitspraken en aanwijzingen op schaakgebied zijn hier en daar opmerkelijk en helemaal van deze tijd. Wat dat betreft is er sinds 1842 weinig of niets veranderd. Ook de conclusie is de moeite waard. 

De 1e uitgave verscheen in 1833. De meest recente dateert uit 2009.

Penn, Richard (1784-1863)

Maxims and Hints on Angling, Chess, Shooting, and Other Matters: also, Miseries of Fishing: with Wood-Cuts. - A New. Ed., Enl. - London: John Murray, 1842.



Maxims and Hints for a Chess Player

I.

WIN as often as you can, but never make any display of insulting joy on the occasion. When you cannot win--lose (though you may not like it) with good temper.

II.

If your adversary, after you have won a game, wishes to prove that you have done so in consequence of some fault of his rather than by your own good play, you need not enter into much argument on the subject, whilst he is explaining to the by-standers the mode by which he might have won the game, but did not.




III.

Nor need you make yourself uneasy if your adversary should console himself by pointing out a mode by which you might have won the game in a shorter and more masterly manner. Listen patiently to his explanation--it cannot prove that your way was not good enough. Tous les chemins sont bons qui mènent à la victoire.

IV.

When you are playing with an opponent whom you feel sure that you can master, do not insult him by saying that you consider him a stronger player than yourself,--but that perhaps particular circumstances may prevent him from playing with his usual force to-day, etc., etc. Men usually play as well as they can: they are glad when they win, and sorry when they lose.

V.

Sometimes--when, alas! you have lost the game--an unmerciful conqueror will insist on "murdering Pizarro all over again,"and glories in explaining how that your game was irretrievable after you had given a certain injudicious check with the queen, (the consequence of which, he says, that he immediately foresaw,) and that then, by a succession of very good moves on his part, he won easily. You must bear all this as well as you can, although it is certainly not fair to "preach'ee and flog'ee too."

VI.

A good player seldom complains that another is slow. He is glad to have the opportunity thus afforded to him of atten-tively considering the state of the game. Do not, therefore, be impatient when it is your adversary's turn to move. Take as much time as you require (and no more) when it is your own turn.

VII.

If, whilst you are playing, your adversary will talk about the state of the game, it is very provoking, but you cannot help it, and the pieces will give you ample revenge, if you can avail yourself of their power.

VIII.

If the by-standers talk, it is still more annoying: they always claim the merit of having foreseen every good move which is made, and they sometimes express great surprise at your not making a particular move; which, if you had made it, would probably have led to your speedily losing the game--before which time they would have walked away to another table.

IX.

Almost every moderate player thinks himself fully qualified to criticise the move by which a game has been lost.--Although, if he had himself been in the loser's place, he would, very probably, have been check-mated twenty moves sooner than the opportunity occurred for committing the particular mistake, which he thinks he should have avoided.

X.

Amongst good players, it is considered to be as much an indispensable condition of the game, that a piece once touched must be moved, as that the queen is not allowed to have the knight's, or a rook the bishop's move.


Two men playing Chess (uit Richard Penn: Maxims and Hints on...)

XI.

Some persons, when they are playing with a stranger who entreats to be allowed to take back a move, let him do so the first time: then, almost immediately afterwards, they put their own queen en prise; and when the mistake is politely pointed out to them, they say that they never take back a move, but that they are ready to begin another game.

XII.

Do not be alarmed about the state of your adversary's health, when, after losing two or three games, he complains of having a bad head-ache, or of feeling very unwell. If he should win the next game, you will probably hear no more of this.

XIII.

Never (if you can avoid it) lose a game to a person who rarely wins when he plays with you. If you do so, you may afterwards find that this one game has been talked of to all his friends, although he may have forgotten to mention ninety-nine others which had a different result. Chess players have a very retentive memory with regard to the games which they win.

XIV.

If, therefore, any one should tell you that on a certain day last week he won a game from one of your friends, it may be as well to ask how many other games were played on the same day.

XV.

There is no better way of deciding on the comparative skill of two players than by the result of a number of games. Be satisfied with that result, and do not attempt to reason upon it.

XVI.

Remember the Italian proverb, "Never make a good move without first looking out for a better." Even if your adversary should leave his queen en prise, do not snap hastily at it. The queen is a good thing to win, but the game is a better.

XVII.

Between even, and tolerably good, players a mere trifle frequently decides the event of a game; but when you have gained a small advantage, you must be satisfied with it for the time. Do not, by attempting too much, lose that which you have gained. Your object should be to win the game, and the dullest way of winning is better for you than the most brilliant of losing.

XVIII.

If your knowledge of "the books" enables you to see that a person, with whom you are playing for the first time, opens his game badly, do not suppose, as a matter of course, that you are going to check-mate him in ten or twelve moves. Many moves called very bad are only such if well opposed; and you can derive but little advantage from them unless you are well acquainted with the system of crowding your adversary,--one of the most difficult parts of the game.

XIX.

Some players have by study acquired mechanically the art of opening their game in a style much above their real force; but when they have exhausted their store of book-knowledge, they soon fall all to pieces, and become an easy prey to those who have genuine talent for the game. Others do not know how to open their game on scientific principles, and yet, if they can stagger through the beginning without decided loss, fight most nobly when there are but few pieces and pawns left on the board. All these varieties of play must be carefully studied by those who wish to win. It is only talent for the game, combined with much study and great practice, which can make a truly good player.

XX.

Although no degree of instruction derived from "books" will make a good player, without much practice with all sorts of opponents, yet, on the other hand, when you hear a person, who has had great practice, boast of never having looked into a chess-book, you may be sure either that he is a bad player, or that he is not nearly so good a player as he might become by attentively studying the laborious works which have been published on almost every conceivable opening, by such players as Ercole del Rio, Ponziani, Philidor, Sarratt, and Lewis.

XXI.

Between fine players, small odds (viz. pawn, with one, or with two moves) are of great consequence. Between inferior players they are of none. The value of these odds consists chiefly in position; and in every long game between weak players, such an advantage is gained and lost several times, without either party being aware of it.

XXII.

Almost all good players (and some others) have a much higher opinion of their own strength than it really deserves. One person feels sure that he is a better player than some particular opponent, although he cannot but confess that, for some unaccountable reason, or other, he does not always win a majority of games from him. Another attributes his failure solely to want of attention to details which he considers hardly to involve any real genius for the game; and he is obliged to content himself with boasting of having certainly, at one time, had much the best of a game, which he afterwards lost, only by a mistake. A third thinks that he must be a good player, because he has discovered almost all the many difficult check-mates which have been published as problems. He may be able to do this, and yet be unable to play a whole game well, it being much more easy to find out, at your leisure, the way to do that which you are told beforehand is practicable, than to decide, in actual play, whether, or not, it is prudent to make the attempt.

XXIII.

A theoretical amateur, with much real genius for the game, is often beaten by a fourth-rate player at a chess club, who has become from constant practice thoroughly acquainted with all the technicalities of it, and quietly builds up a wall for the other to run his head against. The loser in this case may perhaps eventually become the better player of the two; but he is not so at present.


XXIV.

A person sometimes tells you that he played the other day, for the first time, with Mr. Such-a-one, (a very celebrated player,) who won the game, with great difficulty, after a very hard fight. Your friend probably deceives himself greatly in supposing this to be the case. A player who has a reputation to lose, always plays very cautiously against a person whose strength he does not yet know: he runs no risks, and does not attempt to do more than win the game, which is all that he undertook to do.

XXV.

When you receive the odds of a piece from a better player than yourself, remember he sees everything which you see, and probably much more. Be very careful how you attack him. You must act in the early part of the game entirely on the defensive, or probably you will not live long enough to enjoy the advantage which has been given you. Even though you may still have the advantage of a piece more, when the game is far advanced, you must not feel too sure of victory. Take all his pawns quietly, if you can and see your way clearly before you attempt to checkmate him. You will thus perhaps be longer about it, but winning is very agreeable work.

XXVI.

Many persons advise you, when you receive the odds of a rook, always to make exchanges as often as you can, in order to maintain the numerical superiority with which you began. This is very cunning; but you will probably find that '' Master is Yorkshire too," and that he will not allow you to make exchanges early in the game, except under circum-stances which lead you into a ruinous inferiority of position.

XXVII.

You will never improve by playing only with players of your own strength. In order to play well, you must toil through the humiliating task of being beaten by those who can give you odds. These odds, when you have fairly mastered them, may be gradually dimished as your strength increases. Do not, however, deceive yourself by imagining, that if you cannot win from one of the great players when he gives you the odds of a rook, you would stand a better chance with the odds of a knight. This is a very common error. It is true that, when a knight is given, the attack made upon you is not so sudden and so violent, as it usually is when you receive a rook—but your ultimate defeat is much more certain. If, in the one case, you are quickly killed, in the other you will die in lingering torments.

XXVIII.

When you hear of a man from the country, who has beaten every body whom he has ever played with, do not suppose, as a matter of course, that he is a truly good player. He may be only a ''Triton of the Minnows.'' All his fame depends upon the skill of the parties with whom he has hitherto contended; and provincial Philidors seldom prove to be very good players, when their strength is fairly measured at the London Chess Club, particularly such of them as come there with the reputation of having never been beaten.

XXIX.

An elderly gentleman, lately returned from India, is apt to suppose that his skill has been much impaired by the change of climate, or some other cause, when he finds, to his great surprise, that his style of play does not produce such an alarming effect in the Chess Clubs of London or Paris, as it used to do at Rumbarabad.

XXX.

When you can decidedly win at the odds of a rook given by a first-class player, you will rank among the chosen few. It would be very difficult to name twenty-five persons in London to whom Mr. Lewis could not fairly give these odds, although there are many hundreds who would be much offended at its being supposed to be possible that any one could give them a knight.

XXXI.

A first-rate player, who is to give large odds to a stranger, derives great advantage from seeing him first play a game, or two, with other persons. His style of play is thus shown, and the class of risks which may be ventured on is nicely calculated. That .which, before, might have been difficult,. thus becomes comparatively easy.


XXXII.

There is as much difference between playing a game well, by correspondence, and playing one well over the board, as there is between writing a good essay, and making a good speech.

XXXIII.
No advantages of person and voice will enable a man to become a good orator if he does not understand the grammatical construction of the language in which he speaks: nor will the highest degree of ingenuity make any man a good chess player, unless his preparations for the exercise of that ingenuity are made upon the soundest principles of the game.

XXXIV.

Every game perfectly played throughout on both sides would be by its nature drawn. Since, then, in matches between the most celebrated players and clubs of the day some of the games have been won and lost, it seems to follow that there might be better players than have been hitherto known to exist.

XXXV.

Most of the persons who occasionally ''play at Chess'' know little more than the moves and a few of the general rules of the game. Of those who have had more practice, some have acquired a partial insight into the endless variety of the combinations which may be formed, and their beautiful intricacy: a few play moderately well; but, however small the number of good players may be, it would be difficult to find any one who, after having played a few hundred games, would not think it an imputation on his good sense to be considered a very bad player; and this is the universal feeling, although it is well known that men of the highest attainments have studied Chess without great success, and that the most celebrated players have not always been men of distinguished talents.

He who after much practice with fine players remains for a long time without taking his station amongst them, will find at last that there is a point which he cannot pass. He is obliged to confess his incurable inferiority to players of the higher order, and he must be content with easy victories over a large majority of those whom he meets with in society.

CONCLUSION

Chess holds forth to the philosopher relaxation from his several studies, - to the disappointed man, relief from unavailing regret, - and to the rich and idle, an inexhaustible source of amusement and occupation. It has, however, been frequently urged as an objection to the study of the game, that no man can pursue it, with a fair prospect of becoming a good player, without devoting to it much time and attention which might be more beneficially employed.

Although it may perhaps be true in the abstract, that even a high degree of skill is not per se worth the time and trouble which it must have cost, it should be remembered that on this ''mimic stage'' of life much besides chess may be seen and studied with advantage. The real character of a man's mind may, almost always, be known by his behaviour under the varying circumstances of this most interesting game. The triumph of the winner, and the vexation of the loser, are often coarsely displayed amongst inferior players; and, although good players very rarely give way to this degrading weakness, still, the good breeding of some of them, towards the end of a difficult match, is not always quite perfect.

The temper of the student cannot fail to derive very material benefit from the severe discipline to which it will be subjected. When he begins to play well he will find that he has learnt to submit patiently to contradiction; and that he has become convinced of the necessity of abandoning his most favourite schemes, whenever he sees that from a change of circumstances they can be no longer pursued with safety. He will have felt the full value of using caution and circumspection, when called upon to exercise his judgment in cases of complicated difficulty, and he will have acquired the faculty of fixing his undivided attention on the business in which he is engaged.

If such qualities of the mind are called forth and strengthened in the pursuit of a harmless and delightful recreation, the time cannot have been wholly wasted, although the professed object of study may have been only the art of giving Check-mate. 

R. P.

Whitehall, March, 1839.


zaterdag, december 21, 2013

GP Lasker




Verslag van Roelof, jeugdtrainer van SC Ten Boer:


Lasker organiseert sfeervolle Grand Prix

Vanmiddag is een drietal jeugdschakers opgevaren naar het Bildt om daar mee te doen aan de Grand Prix in Sint Annaparochie. Opgevaren, want het weer zorgde dat de tocht erheen meer een boottocht was dan een autorit. Het weer was beestachtig, echt goed schaakweer. Zoals jaren geleden toen ik mijn eerste KNSB wedstrijd ooit in de Aardappelbeurs tegen Lasker speelde. Een bijzondere schaakmiddag toen want terwijl de laatste twee partijen nog bezig waren, kwamen de eerste volksdansers binnen om zich te bezigen met hun zaterdagavond vermaak: volks- en stijldansen. De laatste twee partijen moesten wijken naar een bijzaaltje waar onder de aanmoedigingen ‘links-2-3-4 en draai-2-3-4’ het schaakspel meer op een foxtrot begon te lijken. Beneden in de warme, rokerige gelag-kamer zaten de oudere Bildtker mensen aan hun eerste gerstevocht na een zware werkweek op de klei.

Het toernooi vond niet plaats in de Aardappelbeurs, maar in een prachtig zalencentrum. Zoals bij alle Friese GP’s was de sfeer gezellig, de regels minder streng. Wel was de organisatie heel goed op orde. Thijs Tuinstra en zijn kornuiten hadden het prima op orde, de sfeer werd niet verhit ondanks de soms zinderende partijen.

Gerbrich speelde de mooiste en langste partijen. Ze speelde in groep B met 3 overwinningen. Daaronder een gelukkige overwinning tegen Marrit Adema, die in een eindspel met twee pionnen meer haar paard weggaf en zodoende verloor.


Gerbrich tegen Marrit

In de 4de ronde verloor ze ongelukkig van Dylan. Eerst gaf ze een toren weg, in het late eindspel, na lang en hopeloos verdedigen kreeg ze een enorme kans, maar miste ze de mat in 3. Hierna werd een pauze ingelast zodat een ieder zich kan laven aan de versnaperingen die beschikbaar waren. Lemée en Jerimi kochten een bakje patat en Gerbrich trakteerde zichzelf op een glas sinas. In de 5de ronde won Gerbrich weer. De 6de ronde speelde ze een zeer hoogstaande partij tegen Job Lindeboom. Ze stond twee pionnen achter maar wist zo taai te verdedigen dat ze terechtkwam in een T+K tegen T+K+L eindspel. Ook dat ging goed, totdat ze door een röntgenschaak haar toren verloor. Een geweldige partij, dat wel. Ze moest meteen daarna door tegen een tegenstander, waar ze normaal makkelijk van zou kunnen winnen. De tol van de vorige partij moest nog betaald worden. Met een stuk meer dacht ze mat te kunnen zetten, maar toen ze met de dame de pion wilde slaan, zag ze dat deze verdedigd was. Weg dame en geen verdiende tweede prijs, maar een derde. Goed gedaan Gerbrich, je schaakte prachtig.


Gerbrich met de 3de prijs

Jerimi speelde in groep C. Jerimi speelt altijd vol op mat op h2 of f2. Hierbij weigert hij verdedigende zetten te doen. Vandaag sloeg de aanval 3 keer door en 4 keer niet. Helaas geen prijs.


Jerimi: alles op h7!

Lemée speelde heel goed in groep D. ze begon met 2 uit 2. Daarna moest ze tegen Wessel Adema. Waar Gerbrich geluk had tegen zus Marrit, had Lemée juist het tegen-overgestelde. Met een toren meer gaf ze eerst haar dame pardoes weg en niet veel later haar toren. Daarna volgden een paar miraculeuze partijen. Ik dacht toch echt dat Lemée in de 4de, 5de en 6de ronde totaal verloren stond, maar ze kwam me elke ronde een heel of half punt melden. Uiteindelijk sprokkelde ze zo 5,5 punt bij elkaar, genoeg voor een 2de prijs. En die heeft Lemée nog niet. Wel 1ste en 3de prijzen, maar geen 2de prijzen. Wat schetste haar verbazing: ze kreeg geen beker als 2de prijs, maar een VVV cadeaubon van 10 euro. Op zich minimaal even leuk, maar zo’n standaard voor een 2de prijs zou ook niet in de medaillekast hebben misstaan.


Lemée met cadeaubon

Rond half 6 werd het toernooi afgesloten en konden we onze ‘boottocht’ naar huis aanvaarden. Thijs, Murk, Joe en alle anderen: heel erg bedankt voor het mooie toernooi in Sint Anne.

Het is een druk weekje voor de jeugdschakers. Morgen organiseert Jozias en de Paardensprong het RainDrop Chess toernooi (waar o.a. Lemée aan meedoet), op maandag schaken 11 jeugdspelers op de Grand Prix bij het schaakfestival.

woensdag, december 18, 2013

SC Ten Boer: laatste ronde 2013 + nieuwe stand


Een originele Kerstschaaktaart!

Gisteravond werd de laatste ronde gespeeld 'voor de win-terstop'. Vier afwezigen, vier partijen om een lang verhaal kort te maken.

Harm Buter (w) - Klaas Dijkhuizen:  0 -1
Gerard Zijlema (w) - Marten Berends: 0 - 1
Albert Prins (w) - Piet Beetsma: 1 - 0
Ad Mertens (w) - Wopko Dijkema:  0 - 1

AMK: Jan Pilon, Alfred Rodenboog, Erick Erdtsieck en Erwin Kok.

Gek veel heb ik van de andere drie partijen niet meege-kregen. Wel zag ik dat Harm tegen Klaas in het eindspel, met ieder een toren, een licht stuk en pionnen, waarvan Klaas er een meer had, nog wel kansen leek te hebben, maar hij redde het uiteindelijk niet.

Gerard stond tegen Marten beter en leek winstkansen te hebben, maar het omgekeerde gebeurde: Marten haalde de volle buit binnen. Datzelfde deed ook Wopko tegen Ad, maar het hoe en waarom is niet tot me doorgedrongen.

Dan Albert-Piet. In de meeste van hun partijen in de afge-lopen decennia (ja, zo oud zijn we al) werd zonder heel veel strijd vrij vlot remise overeengekomen, maar in een enkele ging het er toch stevig toe. Dat gold zeker voor de partij van gisteren, waarin het van dik hout zaagt men planken was. 

Wie zei ook weer dat het Londens systeem een saaie opening is? Het is juist een openingssysteem dat, uitgaan-de van een solide basis (is dat saai?), volop mogelijkheden biedt om op aanval te spelen, of om het maar eens in het Engels te zeggen: a perennial favourite of club players, as it is a very sound and solid system with a real practical sting (Johnsen en Kovačević). De toevoeging to make your opponents crumble gaat waarschijnlijk wat ver, maar hoort typisch thuis in het kader van wervende teksten voor- of achterop schaakboeken. 
Alleen... moet je over enig lef beschikken om die eerder genoemde mogelijkheden te benutten, ook bovendien enig risico durven nemen. De oude Tarrasch zei het al. Heb je die benijdenswaardige eigenschappen altijd paraat?! Dat is de vraag. De overbekende kwestie van het halve ei of de lege dop komt dan om de hoek.

Gisteren viel het woord remise echter niet en gingen beiden voor de winst. Dat die uiteindelijk naar de witspeler ging is misschien enigszins toevallig, omdat er in de loop van de partij diverse zetten werden gespeeld die de tegenstander niet verwacht had. Elke van die zetten had natuurlijk meteen de beslissing kunnen brengen...

BEETSMA
PRINS

De stand na 15 zetten. Het vervolg: 16. g4 g5 (wellicht iets te krachtig, 16. ... g6 kon ook, maar zwart heeft het al niet makkelijk) 17. gxf5! exf5 (op 17. ... gxf4 volgt uiteraard fxe6 en het is gebeurd) 18. Tg1 g4?! 19. f3? (hier kon wit 'gewoon' Txg4 spelen) ... Lg5! (mooi gevonden: de ongedekte loper op g5 'ontdekt' pion g4 zodat de witte dame ineens instaat, ook na nemen door wit op g5) 20. fxg4 Lxf4 21. gxf5 (wit staat een stuk tegen twee pionnen achter, maar zijn stelling mag er zijn, misschien is het nu 'in hogere zin' zelfs al gewonnen) ... Kh8 (op 21. ... Pg7 zou kunnen volgen: 22. e6 De7 23. f6! of 22. ... Dd6 23. f6!) 22. Tg4 Lxd2+ (een stukoffer op e5 had wellicht enige uitkomst kunnen brengen) 23. Kxd2 Tg8 24. Tag1 Txg4 25. Txg4 Ta7 (verzwakt de onderste lijn, maar wat anders?) 26. Dh6! Pg7 27. Th4 Kg8 28. Dxh7+ Kf8 29. Dh8+ Kf7 30. Th7 (of 30. e6+). Zwart geeft op. 

De stand in de clubcompetitie na 13 ronden:

1. Klaas Dijkhuizen 232 p.; 2. Albert Prins 190½; 3. Jan Pilon 180½; 4. Piet Beetsma 155½; 5. Gerard Zijlema 141; 6-7. Erick Erdtsieck en Marten Berends 119; 8. Erwin Kok 101½; 9. Wopko Dijkema 90½; 10. Harm Buter 87; 11. Ad Mertens 81; 12. Alfred Rodenboog 59.

Terzijde (wat ik verder nog zeggen wil):

Alberts SchaakBlog wenst iedereen, 'schakend of niet schakend', goede kerstdagen toe!



zondag, december 15, 2013

Anekdotes uit de schaakwereld (3)


Het verhaal gaat dat in de loop van een belangrijke partij Tigran Petrosian zijn dame beetpakte om er een zet mee te doen. Omdat hij toen inzag dat de bewuste zet zonder meer de verliezende zou zijn, stak hij de dame in zijn koffie en begon te roeren alsof hij totaal verstrooid was. Toen excuseerde hij zich bij zijn tegenstander en na de dame zorgvuldig te hebben afgedroogd, zette hij het stuk terug op het schaakbord en vervolgde de partij alsof er niets was gebeurd.



Michail Tal zat tijdens de schaakolympiade in Leipzig in 1960 aan tafel met Robert Fischer en de andere leden van het Amerikaanse team. Fischer wilde de hand lezen van Tal, pakte diens hand en zei: “Ik zie dat je wereldkampioen bent. O, maar ik zie ook dat je binnenkort (Albert: dat zou nog 12 jaar duren, maar vooruit)  zult verliezen van een jonge Amerikaan!”
Wat deed Tal? Hij stond op en feliciteerde de ook aan tafel zittende William Lombardy, een van de andere Amerikaanse deelnemers!



Na het schaaktoernooi in Zürich in 1959 gaf Tal een simultaanséance. Toen die afgelopen was kwam een van de deelnemers, blij dat hij gewonnen had, naar Tal toe, die tegen hem zei: “Ik had op de 17e zet iets veel beters kunnen doen!” “Herinnert u zich onze partij dan?” vroeg zijn tegenstander verbaasd. Er was namelijk tijdens de simultaanvoorstelling aan zo’n 40 borden gespeeld.  
Toen was het de beurt van Tal om zich te verbazen. “Of ik me onze partij herinner? Ik herinner me ze allemaal!” Hij pakte vervolgens een stuk papier en schreef ze uit zijn hoofd allemaal op.



Wanneer Rudolf Spielmann partijen verloor raakte hij nog al eens in een depressie. Dat overkwam hem ook in het toernooi in Karslbad in 1923. In de 3e ronde won hij mooi van Richard Reti, maar daarna verloor hij de ene partij na de andere. 
Op een avond sprak Reti hem daarover aan: “Mijn beste Spielmann, aangezien je een van de grootste aanvals-spelers aller tijden bent zou ik je willen vragen of het wel aardig was om in de 3e ronde zo fraai van mij te winnen, om daarna alle punten aan mijn concurrenten cadeau te doen!” Dat sloeg aan bij Spielmann, die daarop antwoord-de: “Goed, morgen win ik!”, wat Reti nogal verbaasde: “Maar je speelt tegen Aljechin!” “Doet er niet toe”. “En je speelt met zwart!” “Des te beter!” Reti had zo zijn twijfels, maar wat gebeurt er de volgende dag? Spielmann verslaat Aljechin! 

Het bovenstaande verscheen ook in de regiokrant BuurContact van vrijdag 13 december jl.


TERZIJDE 1:

Deze terzijde is al eens eerder (in 2007) op dit weblog gezet, maar is zo mooi dat ik een herhaling niet uit de weg ga:

"Tell me, how long did it take you to learn to play chess so badly?" "Sir, it's been nights of study and self-denial." 

(Anoniem: jammer, maar begrijpelijk)

TERZIJDE 2:

Voor goede tweedehands boeken (soms ook in nieuwstaat), al of niet over schaken:




Stand bij SC Ten Boer na 12 ronden


Na de 12e ronde, waarin iedere speler een AMK kreeg toebedeeld, hetzij wegens NOSBO-activiteiten, hetzij wegens ziekte of anderszins, behalve Erick die geen tegenstander had en daarom een SN ontving, is de actuele stand in de onderlinge competitie:

1. Klaas Dijkhuizen 215 p. (2SN1; 4-3
2. Jan Pilon 172½ (SN1; 4-3)
3. Albert Prins 168½ (1SN1; 4-4)
4. Piet Beetsma 155½ (1SN1; 4-4)
5. Gerard Zijlema 141 (4-5)
6. Erick Erdtsieck 112½ (2-2)
7. Marten Berends 98½ (4-3)
8. Erwin Kok 96 (2-1)
9. Harm Buter 87 (1SN; 3-5)
10. Ad Mertens 81 (5-5)
11. Wopko Dijkema 80½ (5-5)
12. Alfred Rodenboog 54 (1-1)

Terzijde:

Bij de bezoekers aan mijn weblog zag ik een website staan die ik nog niet kende: De Schaakreporter.
Een leuke site met kennelijk verslagen van meerdere personen over allerlei schaakzaken, o.a. het wedervaren van de clubs in de NOSBO-competitie.

Bij een verslagje van de 1e klasse B werd ik aangenaam getroffen door de volgende zin:

De laatste wedstrijd was die tussen Ten Boer en Staunton 4. Staunton 4 trok aan het langste eind met 5,5-2,5. Ten Boer komt nu in de onderste regionen terecht en dat terwijl ze altijd bovenin meededen. Het verlies leidde niet tot een kort verslag op de site van Ten Boer. Integendeel Albert heeft er weer een mooi verslag van gemaakt.


Zowel het in vorige jaren bovenin meedoen als het compliment voor het verslag raakte een gevoelige snaar. Wat het eerste betreft: ja, het is niet anders! Niet alles zit mee (in meerdere opzichten) de laatste tijd voor onze club, zullen we maar zeggen! En dan druk ik me nog voorzichtig uit.

woensdag, december 11, 2013

Ten Boer verliest van Staunton 4


Gisteravond heeft Ten Boer het in de 4e ronde van de NOSBO-competitie niet gered tegen het team van Staunton 4, dat met 5½-2½ aan het langste eind trok.



Aan het begin van de avond heerste algemene verwarring omdat Albert zijn geliefkoosde plekje in de hoek van de speelzaal had geclaimd en daarom eigenlijk niemand wist waar hij moest plaatsnemen. Aan deze twijfel werd evenwel door wedstrijdleider Klaas resoluut een eind gemaakt door met vaste hand ieder zijn stoel te wijzen.

Daarna konden we dan eindelijk beginnen. Het werd een lange avond. Omstreeks 10.30 u was alleen nog maar de partij van Harm beslist: remise. Enige tijd later speelde ook Wopko remise, alleen was dat vanuit een totaal verloren stelling, waaruit hij nog eeuwig schaak wist te puren. Met een ratingsurplus van zo'n 400 punten had er eigenlijk wel iets meer uit mogen komen!



De partijen van Gerard en Marten gingen in de tussentijd min of meer 'geruisloos' verloren. Eerder had ik ze allebei
nog vrij goed zien staan, maar... (ook) bij het schaken kan de ellende snel toeslaan, dat is bekend. Marten had wel een ratingvoorsprong van 300 punten dus lijkt verlies niet echt nodig te zijn. Jammer... Piet boekte een keurige overwinning: 'in het voorbijgaan' zag ik dat hij op een aanval van zijn tegenstander heel alert reageerde met een pionzet (f7-f5). Zijn opponent kon die pion niet en passant slaan wegens dameverlies. Ik neem aan dat daar de kiem werd gelegd voor de winst van zwart.



Ik speelde zelf wel een spannende partij. Mijn tegenstander zette druk op mijn koningsvleugel, maar door goed verde-digen (al zeg ik het zelf) van mijn kant liep die belegering vast. Ik probeerde toen zelf door te breken op de dame-vleugel. Dat leek allemaal te gaan lukken, maar op een gegeven moment deed ik toch niet de beste zet en leek ook daar de boel vast te lopen. Toen werd, ondanks de tijdnood van zwart, tot remise besloten.

Toen, met de stand 3½-2½ in het voordeel van Staunton, resteerden nog twee partijen: Dijkhuizen-Petrelli en Pilon-Hilwerda. In de eerste partij verloor Klaas in een dame-eindspel, waarvan hij tot op het laatst, zoals ik later begreep, een goede afloop verwachtte. Die kwam evenwel niet, omdat wit een pion kon laten promoveren, waarop Klaas, die met twee pionnen op de vijandige koning afstoomde, het antwoord schuldig moest blijven.



In de andere partij speelde de jeugdige Jonas Hilwerda sterk tegen Jan. Het werd uiteindelijk een lopereindspel (gelijke kleur) en een pion meer voor Jonas. Of het echt voor hem gewonnen was weet ik nog zo net niet, maar in ieder geval werd het, na afruil van de lopers een pionnen-wedloop naar de immer lokkende promotievelden die door zwart werd gewonnen. Misschien had Jan niet de lopers moeten ruilen en zich op de koningsvleugel op de verde-diging moeten toeleggen. Wie zal het zeggen?

Hoe het ook zij: de beide punten gingen naar de bezoekers en de eindstand was daar: 2½-5½.



Ten Boer - Staunton 4: 2½ - 5½

1. K.Dijkhuizen (z)(1953) - M. Petrelli (w)(1975): 0-1
2. J.Pilon (w)(1779) - J.Hilwerda (z)(1743): 0-1
3. P.Beetsma (z)(1649) - B.Koole (w)(1835): 1-0
4. A.Prins (w)(1680) - J.v.d.Graaf (z)(1685): ½-½
5. M.Berends (z)(1558) - J.de Jong (w)(1250): 0-1
6. G.Zijlema (w)(1375) - A.Bay (z)(?): 0-1
7. Harm Buter (z)(1345) - W.Mulder (w)(1301): ½-½
8. W.Dijkema (w)(1361) - I.Damming (z)(990): ½-½



woensdag, december 04, 2013

Clubcompetitie Ten Boer: ronde 11


In de 11e ronde van de onderlinge competitie van SC Ten Boer werden 4 partijen gespeeld. Eigenlijk hadden het er 5 moeten zijn, maar Gerard won reglementair omdat zijn tegenstander niet kwam opdagen. 

De uitslagen:

Erick Erdtsieck (w) - Klaas Dijkhuizen: 0 - 1
Marten Berends (w) - Piet Beetsma: 0 - 1
Ad Mertens (w) - Albert Prins:  0 - 1
Gerard Zijlema (w) - Alfred Rodenboog: 1 - 0 (R)
Wopko Dijkema (w) - Harm Buter:  0 - 1

AMK: Jan Pilon en Erwin Kok.

Bij Erick-Klaas constateerde ik dat de witte koning niet lang na de openingsfase opmerkelijk ver op het  bord stond en ik vroeg me af of dat goed zou aflopen. Dat was blijkbaar niet het geval. Het fijne weet ik er verder niet van.

Marten raakte door wat mindere zetten en een penning een stuk achter in het middenspel en na hier en daar nog iets geprobeerd te hebben, schudde hij zijn tegenstander de collegiale hand.

Ad raakte tegen Albert bij een vroegtijdige dameruil een pion achter, waarna zwart (niet na eerst enige achterstand in ontwikkeling te hebben moeten wegwerken) in midden-spel en eindspel een nog wat grotere voorsprong kon verwezenlijken. Dit alles verklaart de uitslag 0-1.

Toen ik even bij Wopko-Harm ging kijken zag ik dat eerst-genoemde ernstige en zelfs onoverkomelijke averij had opgelopen. Kort daarna gaf hij op.

De nieuwe stand (na 11 ronden) is nu:

1. Klaas Dijkhuizen 207½ p.; 2. Jan Pilon 164½; 3. Albert Prins 160½; 4. Piet Beetsma 148½; 5. Gerard Zijlema 134; 6. Erick Erdtsieck 95½; 7. Marten Berends 95; 8. Erwin Kok 91; 9. Harm Buter 78½; 10. Ad Mertens 76½; 11. Wopko Dijkema 75½; 12. Alfred Rodenboog 49.




Volgende week alweer een NOSBO-wedstrijd: dit keer in de 4e ronde tegen Staunton 4, een team waarin jong en oud(er) zijn verenigd.

De week daarop (17 december) de 12e en laatste ronde van dit jaar in de clubcompetitie en op dinsdag 7 januari de jaarlijkse snelschaakavond om de Mien-bokaal  (wie kent die niet?) met, zoals gebruikelijk, de vele door de deelnemers zelf met gulle hand meegebrachte prijzen.

dinsdag, december 03, 2013

DAC schaakt Ten Boer van het bord in NOSBO-beker

1 en 2
3 en 4








Gisteravond zijn de grappige en angstige avonturen van Ten Boer in de strijd om de NOSBO-beker ruw beëindigd. Het viertal van DAC (Delfzijl-Appingedam-Combinatie) maakte in de tweede ronde korte metten met de schakers uit Ten Boer, die kennelijk hun beste vorm thuis hadden gelaten.

DAC - Ten Boer: 3½ - ½

1. H.Kloosterman (z)(1884) - K.Dijkhuizen (w)(1953): 1-0
2. B.Steenhuizen (w)(1800) - J.Pilon (z)(1776): 1-0
3. T.Molenhuis (z)(1603) - Albert Prins (w)(1680): ½-½
4. W.Vos (w)(1552) - G.Zijlema (z)(1395): 1-0


Wiert Vos spreekt  welkomstwoorden tegen de gasten uit Ten Boer,
die zich nog van geen kwaad bewust zijn...

Van de andere drie partijen heb ik niet al veel meegekregen, afgezien van onze geleidelijke ondergang, daarom alleen iets over mijn eigen partij tegen Ties Molenhuis. Na een van mijn kant (te?) voorzichtig opgezet begin werd het vooral een laveerpartij, waarbij zwart mijn damevleugel onder vuur nam. Die hield echter stand en tegen het eindspel kreeg ik de wat betere stelling. Ik kon al hopen op een materiële voorsprong én ik had meer tijd, dus dat zag er goed uit.

Vervolgens zag ik een aftrekschaakje over het hoofd, dat me, na de koning te hebben verplaatst, een toren kostte (ik moet aan mijn partij in de 1e ronde van de competitie tegen Roden denken, toen ik ook een toren weggaf en daarna toch weer in de partij kwam). Dat gebeurde ook nu, want door het kleine pionzetje b2-b3 vorkte ik de twee zwarte torens op a4 en c4. Op dat moment was mijn voorsprong in tijd geslonken van zo'n 15 minuten tot ongeveer 30 seconden: de tegenstander had nog 1½, ikzelf 2 minuten. Toen trad het al bijna weer vergeten waas voor de ogen in grote tijdnood syndroom uit zijn griezelige spelonk te voorschijn. Zwart sloeg met toren c4 om zich heen en in plaats van even later alsnog torentje a4 van het bord te meppen, zie ik in blinde haast het stuk niet meer op het bord staan en doe iets totaal anders. 


Zo stond het totaal gewonnen eindspel ineens op verlies... Gelukkig had ik nog wel genoeg tegenwoordigheid van geest om remise aan te bieden, wat mijn tegenstander, die nog 75 seconden had voor de rest van de partij (dat was dan wel weer mooi meegenomen), aannam. Een pittig geheel!


Een mooie overwinning van DAC. Ik wens hen succes in de volgende ronde(s)!

maandag, december 02, 2013

Schoolkampioenschap Fontein in de krant


Het schoolkampioenschap van de gemeenten Ten Boer en Bedum waarover uitvoerig is bericht op dit weblog (zie de post van donderdag 28 november) heeft ook de krant gehaald.

Klik op deze link: Fontein kampioen schoolschaken 


zondag, december 01, 2013

De 24 uur van Haren


De afgelopen 24 uur vonden maar liefst twee jeugdschaak- activiteiten plaats in Haren. Eerst de 3de ronde van de Noordelijke Jeugd Competitie op vrijdagavond. 18 uur later ging het alweer verder met de 4de Grand Prix van het seizoen. Kees Romijn en zijn clubgenoten hadden de organisatie prima op orde in het Gorechthuis.

NJC: twee keer net niet trakteren


Vrijdagavond moet ons eerste jeugdteam tegen Sneek 2 en het tweede team tegen het supersterke Staunton. Ik had van tevoren twee beloftes gedaan: als het eerste team het lukte om met 4-0 te winnen dan zou ik volgende vrijdag trakteren en als het tweede team het lukte een half punt te halen, dan zou ik eveneens trakteren.

Het eerste team speelde goed. Finn was als eerste klaar. Een loperoffer op h6 was meteen beslissend uit. Robin kreeg daarentegen een loperoffer op h6 te verwerken en kon er niet goed op reageren. Toen een toren op g1 verscheen was het meteen uit. Hiermee was de tussen-stand 1-1 en moest de familie Klomberg voor de winst zorgen. Bas speelde goed en kwam twee pionnen voor. Maar bij een afruil vergiste hij zich en kwam een toren achter. Gelukkig had hij nog wel 3 pionnen op de damevleugel als compensatie. Toen deze naar hun promotievelden oprukten, moest de witspeler zijn toren teruggeven. Daarna wist Bas bekwaam zijn c-pion naar de overkant te loodsen in het resterende toreneindspel. Ondertussen was Koen nog aan de gang tegen Merel Balt. Het werd een wisselende partij, waarbij Koen knap alle gevaren wist te omzeilen en won. Hiermee zorgde de familie Klomberg voor de overwinning van 3-1.

Het was duidelijk dat het tweede team weinig kans maakte tegen Staunton. Abel kwam in een voorbereide openings-variant en moest al gauw de koning omleggen. Lemee kreeg een ingesloten toren op b2. Toch werd het hier nog spannend en miste Lemee een kansje. Gerbrich mocht het opnemen tegen Jonas. Jonas wist in het middenspel een pion te winnen. Dit was ook nog een vervelende pion op d3, die de witte stelling in tweeën spleet. Toen hij ook nog zijn vrije a-pion opspeelde kon Gerbrich geen tegenstand meer bieden. Een onbetwiste overwinning van Jonas, maar wel lang volgehouden door Gerbrich. Het spektakelstuk was echter van Ilse. Ze kwam gewonnen te staan in een erg tactische stelling. Sjaak en ik waren onder de indruk van alle mooie tactische wendingen die Ilse in de stelling wist te vlechten. Soms dachten we zelfs dat ze simpelweg een stuk wegblunderde terwijl ze juist een listige truc had als de tegenstander dit stuk zou pakken. Helaas na meer dan een uur ging de partij toch verloren (overigens wel na een afgeslagen remiseaanbod). Toch 4-0, maar een knappe prestatie van de meiden met ondersteuning van Abel.

GP Haren


Rond half 2 begon deze GP met het maximum aantal deelnemers: 78. Robin was onze nummer 1 en speelde in groep B. In de eerste ronde ging hij tegen Marrit Adema door de vlag. In de tweede ronde speelde hij tegen een geïnspireerde Silvan Heijen en verloor. Hierna volgden 3 knappe overwinningen, waarna Daan de Vetten een maatje te groot bleek. In de laatste ronde won Robin weer, zodat hij met 4 uit 7 4de werd.



Abel en Gerbrich speelden in de C-poule. Abel speelde weer zijn mooie aanvallende spel, maar verloor een paar van de mooie aanvallen door gebrek aan materiaal. Gerbrich daarentegen ging als een speer. Met 6 uit 6 moest ze in de laatste ronde tegen Brian Elsinga die hetzelfde bij elkaar gespeeld had. Helaas ging het fout. Een magistrale loper op e5 met een toren die op b7 binnen kon komen, werd veld g7 te veel. De pion die daar stond ging met beslissend nadeel verloren. Een 2de ipv een 1ste prijs.

Daan kon weer meedoen. Hij speelde in groep D. Met 3,5 uit 7 deed hij het goed. O.a. zijn remise tegen Willem Mooibroek mocht er zijn.

Remco en Lindert speelden beiden erg goed in groep E. Ze begonnen beiden met 3 uit 3. Hierna moest Lindert afhaken, want hij verloor in de 4de ronde. In ronde 5 moesten Remco en Lindert tegen elkaar. Het werd een zeer scherpe strijd die uiteindelijk in remise door eeuwig schaak eindigde. Ondertussen had Loek van Hagen alles gewonnen. Ook Remco in ronde 6 en Lindert in ronde 7 verloren van dit supertalent. Remco werd 2de en Lindert 3de achter Loek.

In groep F speelden Jarno en Luuk. Jarno staat 5de in het klassement en begint steeds betere partijen te spelen. In ronde 1 mochten Luuk en Jarno meteen tegen elkaar. Het werd een prachtig gevecht, het langstdurende van de ronde. Uiteindelijk won Luuk, maar hij had al zijn creativiteit nodig om de stug verdedigende Jarno te verslaan. Luuk stoomde hierna door naar 4 uit 4, maar hierna stokte het. Hij bleef op 4 uit 7 steken. Jarno wist hem te achterhalen, maar uiteindelijk bleek Luuk op onderling resultaat 3de geworden te zijn. Overigens werd de groep gewonnen door Hugo Timmer, onze oud clubgenoot.

Martijn was de held van de middag voor Ten Boer. Hij werd 1ste. Hij begon met 5 uit 5, maar verloor de 6de ronde. In ronde 7 moest hij tegen zijn medekoploper. Deze partij eindigde in remise, waarna Martijn op SB-punten 1ste werd. Knap gedaan, Martijn!


Tenslotte speelden Joey en Mieke in groep H. Mieke speelde met 3 uit 7 redelijk. Ze is toe aan de volgende tussensprint qua schaakniveau, in de interne staat ze al 2de achter Lindert. Joey speelt altijd met heel veel plezier. Veel mensen zeggen tegen mij dat ze zoveel spelvreugde bij hem zien. Vandaag wist hij 1x met een pion mat te zetten. Helaas overkwam hem vanmiddag regelmatig dat hij een betere stelling alsnog verloor. Ook hier zal binnen-kort verandering op gaan treden.


Met 5 prijzen kunnen we terugzien op een geslaagd toernooi. Ik wil Kees heel erg bedanken voor het welkom in Haren. Ik heb het idee dat hij ervoor heeft gezorgd dat het jeugdschaak in Haren weer helemaal opbloeit in navolging van zijn legendarische vader!











Verslag: Roelof
Foto's: Erwin en Peter

zaterdag, november 30, 2013

Stand bij SC Ten Boer na ronde 10


Sinds de 10e ronde in de clubcompetitie (19 november) is de volgende ranglijst van kracht:

1. Klaas Dijkhuizen 191 p. (2SN1; 4-2)
2. Jan Pilon 158½ (SN1; 4-3)
3. Albert Prins 145½ (1SN1; 4-3)
4. Piet Beetsma 126 (1SN1; 4-3)
5. Gerard ZIjlema 120 (3-5)
6. Marten Berends 96 (3-3)
7. Erick Erdtsieck 89½ (1-2)
8. Erwin Kok 89 (2-1)
9-10. Wopko Dijkema en Ad Mertens 76 (4-5) 
11. Harm Buter 64 (1SN; 3-4)
12. Alfred Rodenboog 49 (1-1)

Volgende week de 11e ronde intern en ook een uitwed-strijd voor de NOSBO-beker (2e ronde) tegen DAC uit Delfzijl.